Back from Salonica

Ευχαριστούμε (για όλα), την ομάδα του Βιολογικού, τους Βleib Modern, όσους στήριξαν με την παρουσία τους και όλους τους φίλους από το Βορρά (παλιούς και νέους!). Εις το Επανιδείν!
Αρχή Του Τέλους. Απρίλης 2017.


07.04.2017 Biologica (Salonica)


Με μεγάλη μας χαρά και δύο χρόνια αργότερα επιστρέφουμε την Παρασκευή 07.04.2017 σε έναν από τους αγαπημένους μας χώρους που δεν είναι άλλος από την Κατάληψη του Βιολογικού στην Θεσσαλονίκη. Ανοίγουμε για τους εξαιρετικούς pospunkers/dark wavers BLEIB MODERN (DE).

Bleib Modern (Post punk/ Cold Wave)
Αρχή του τέλους (Post punk/New Wave)

Exhaling Scream e-zine Interview



Your name, as you say, symbolizes the natural cycle of life and the succession of things. How do you consider the historic (?) human habit of thinking “circularly”? That opinion that life makes circles, history repeats itself? The repeatability is something that condemns things, or allows them to continue? Circle or an endless straight road with branches?


The cycle, for us, symbolizes the succession of conditions. From our birth, to the pain and the joys of life and from there to the unknown. A story that is repeated and will be repeated for ever from human to human. There is magic and joy in this journey and equally there is unhappiness. There is the birth of a child and there is also the experience of a cancer. We are not fatalists so as for us there is not even at least the interpretation of destiny, however allegorical our name [“Αρχή του Τέλους” – sounds: Archi tou Telous – meaning: End’s Beginning] sounds. From the depth of human history there are examples that are repeated during the course, with rules that unfortunately continue to have effect, such as the exploitation of the small by the large one. It is in our hands to change it. After all, humanity has written only fifteen seconds in the 24-hour clock of the earth, future will show.

In an earlier review (somewhere in 2013) referring to you, I saw among other things saying: “First of all we are dealing with 13 historic complete years in the space of the independent greek scene, countless live concerts in self-organised spaces, eight releases with six demos and two full lengths and the tide of things going on.” Do you use to look back with nostalgia to what you have done so far? Or you go ahead, but having your experiences turned on in your memory? How do you function in this matter?
No nostalgia and no “yokarinism” [yiannis yokarinis: a nice and hairy oldie (1970’s) rocker guy that as time went by, he is still repeating himself (in music terms), without anything new to say]. Every era has its heroes. By the time we will feel pressured by time, or repeat ourselves musically or lyrically, we will stop playing. Now we complete 17 years from our first rehearsal. Then, we were a group of (try-to)thinking adolescents, now we are a company of 30ers – 35ers buried/drowned into bills and anxiety. Currently we continue this way, we continue exploring our own selves.
Can 2-3-4-5 people set up a band exploring from scratch strings, sticks, keyboards, etc? Or is it a necessary prerequisite to know in advance music.


Of course they can, it is called punk and it started in the mid 70’s. Appetite for work, study and many sound hearings. All other things follow with patience and persistence.


Is there anything that is lost nowadays from the “shine” of 2000 in the self-organised music scene?
We do not believe that there was any kind of “shine” in 2000’s scene. In contrast from the late 2000’s until today, we see bands working hard, emphasizing into the sound. Since then we have seen several releases standing with more than dignity to the abroad standards. More bands going abroad, productions standing their ground in front of large professional studios. The current decade, the scene meets the biggest boom it ever had, stopping to be the “native poor relative”.
Why posters, since there is fb? Why live concerts, since there are studio sessions?
The direct is always better. Think of the difference that a release has in its natural format (visual, audio) from the soul-less and non-material mp3 one that we many times listen to. A concert often represents very closely the atmosphere that a band wants to create with a release. Let’s not sell out everything on the altar of fb. There are musical movements we loved because of their “resistance” character. Let’s keep them as they are and let’s develop them if we can.
Pink floyd, Rage against the machine etc. Bands with huge impact that occasionally opened to the public wide audience a number of political issues, by a clearly competitive perspective to the existing system. What is your opinion about this kind of action?


Certainly significant bands the ones you mention, some of them, a few decades ago did the blood in our veins flowing radically. They awakened, if you want, the energy of youth as the hardcore bands of the 80’s used to say. I am not sure, however, that is by a clearly competitive perspective to the system, since some of their albums are among the most commercial of all time. However the issue of “the purpose that hallowes the means”, deserves a more extensive discussion.
What is the responsibility of the self-organised music scene against the suffocation of the times we live in?


Our responsibility is to counter-propose real, logical and functional models through assemblies, with divided roles and responsibilities. No one is useless and everyone can offer their own way.
“DIY and bullshit! But in DIY live concerts, we drink Amstel and other brands of capitalist giants.” How do you comment this opinion?


Each space through assemblies has decided how to function and subsist. Both functioning ways of these places are respectable. The one with the free contribution in the (entrance) economic reinforcement’s box and at the same time bar for costs cover, but also the proposed entrance and no bar or minimum contribution at the bar. As for the capitalist giants you mention, I should add Adidas shoes, Lonsdale clothing etc etc.. Everything starts from our daily choices. Let’s leave a little more money into the box and let’s drink orange juice squeezed from home.
How do you consider someone’s choice to make a living from music?


We agree with the painter who makes a living from his paintings, we agree with the filmmaker who makes a living from his films, we agree with the photographer who makes a living from his photos.
Power and a good continuity to you. Say whatever you want for closure.


The times we live in, are difficult, we would like to wish to all of us, strength, patience and persistence.

Κυκλοφορία της 'Κάθαρσης' σε Βινύλιο!

Μόλις παραλάβαμε τα βινύλια της "Κάθαρσης". Το κόστος της κυκλοφορίας είναι 12 € και αφορά τα έξοδα των ηχογραφήσεων, τη μίξη, το mastering καθώς και του φυσικού format της κυκλοφορίας μας. Παραγγελία μπορείτε να κάνετε μέσω του mail μας arxitoyteloys@gmail.com έιτε ερχόμενοι/ες σε
επικοινωνία με το Scarecrow Label/Distro, με το οποίο συνεργαστήκαμε για να γίνει αυτή ηκυκλοφορία
πραγματικότητα.
Σημεία στα οποία μπορείτε να προμηθευτείτε το LP μας από το Σάββατο 25.03.2017 είναι επίσης:

-Yπόγα Καλλιδρομίου 94, Εξάρχεια

 -Locomotiva Cooperativa, Μπόταση 7 & Σολωμού, Εξάρχεια.
-Studio Ignite, Πελλοπονήσου 2 & Βασ. Αλεξάνδρου, Περιστέρι.
-Eat Metal Records, Σπυρίδωνος Τρικούπη 45, Εξάρχεια.
-Rhythm Records, Εμ.Μπενάκη 74, Εξάρχεια.
-Le Disque Noir , Θεμιστοκλέους 29 Εξάρχεια.


Και στα Label/Distro:

-Labyrinth Of Thoughts
-Liquid Bass
-Now Or Never
-Wak

Τις επόμενες μέρες/εβδομάδες θα υπάρξει διανομή και από τις υπόλοιπες Καταλήψεις και αυτοργανωμένους χώρους, καθώς και από Label και Distro από την Κρήτη μέχρι την Αλεξανδρούπολη.

Ευχαριστούμε.
Αρχή του Τέλους, Μάρτιος 2017



Ένα Μεγάλο Ευχαριστώ


Ευχαριστούμε για το αξέχαστο Σαββατόβραδο στην Υπόγα της Καλλιδρομiου 94! Την ομάδα Πείραμα, τις μπάντες Σκοτοδίνη και Head On και όλους εσάς που στηρίξατε. Για το βινύλιο της 'Κάθαρσης', θα υπάρξει σχετική ενημέρωση μέσα στις επόμενες μέρες. Μέχρι την επόμενη φορά, καλή δύναμη σε όλους!

Αρχή Του Τέλους // Μάρτιος 2017



18.3.2017 @ Kallidromiou 94 basement


Αρχή του Τέλους (Αθήνα)
Σκοτοδίνη (Ιωάννινα)
Head On (Αθήνα)

στην υπόγα της Καλλιδρομίου 94
Ομάδα Πείραμα.


To Σάββατο 18 Μαρτίου με μεγάλη μας χαρά  επιστρέφουμε στον χώρο στον οποίο - μάλλον - δημιουργηθήκαμε και γαλουχηθήκαμε αρκετά χρόνια πριν. Ο χώρος αυτός δεν είναι άλλος από το θρυλικό υπόγειο στην Καλλιδρομίου 94 σαν καλεσμένοι της ομάδας Πείραμα. Μαζί μας, δύο εξαιρετικές Post Punk μπάντες, οι Σκοτοδίνη (Ιωάννινα) και οι Head On (Αθήνα). Στο Live θα υπάρχει και η νέα μας δισκογραφική δουλειά με τίτλο "Κάθαρση" σε 12'' Lp. 

Ap.roCkReview

Μετά την Πτώση έρχεται η Κάθαρση.
Με τη λέξη «κάθαρση» εννοούμε την απαλλαγή από κάτι βλαβερό είτε λέγεται σύστημα είτε παρακμή είτε ο κακός μας εαυτός όπως τραγουδούσαν και τα «Αρνάκια» παλαιόθεν «σκότωσε τον μπάτσο που έχεις μέσα σου». Είναι μια σωματική, ψυχική και μουσική κάθαρση…
Πέρασαν κιόλας 3 χρόνια από την προηγούμενη κυκλοφορία (Πτώση) και το συγκρότημα κυκλοφορεί τη νέα του δουλειά με τίτλο «Κάθαρση». Όπως συνέβη και με τον προηγούμενο δίσκο επέλεξαν να κυκλοφορήσει μέσα στις γιορτές και λίγο πριν μπει ο καινούριος χρόνος. Δεν ξέρω αν αποσκοπούσαν σε κάτι αλλά εγώ το εκλαμβάνω σαν έναν δίσκο αφύπνιση στη δήθεν σκόνη φιλανθρωπίας που μας ρίχνουν στα μάτια για λίγες μέρες και μετά το χάος…
Μετρούν σχεδόν 17 χρόνια από την ίδρυσή τους και αυτό εμένα μου λέει πολλά. Φυσικά αν δεν βρίσκεσαι σε κάποια εταιρία να σε προωθήσει (κρύο αστείο όπως ο καιρός!) δεν έχεις ελπίδες  να ακουστείς ή να διαβαστείς από κάποιο μουσικό μέσο που ελληνόφωνο ροκ θεωρεί Μαραβέγια ή Μποφίλιου. Και είναι κρίμα να γνωρίζει τόσος κόσμος τους προηγούμενους καλλιτέχνες και όχι μία μπάντα με 10 ανεξάρτητες κυκλοφορίες σε όλες τις μορφές (κασέτα, βινύλιο, cd) και τόσες συμμετοχές σε συλλογές. Ίσως η φράση – λίγοι και καλοί – να έχει περισσότερη αξία.
Όλα τα μέλη εκτός από τους Αρχή Του Τέλους έχουν περάσει και από άλλα συγκροτήματα της ίδιας ιδιοσυγκρασίας. Για όσους ενδιαφέρονται για περισσότερες πληροφορίες μπορούν να ψαχτούν λίγο παραπάνω στο διαδίκτυο όπου εκεί μπορούν να βρουν ελεύθερο για ακρόαση και τον δίσκο τους! Επίσης αξιοσημείωτο είναι ότι τόσα χρόνια στηρίζουν αυτοοργανωμένα εγχειρήματα με διάφορους τρόπους.
Η μουσική τους είναι ένα κράμα σκοτεινού post punk με ωραία riffs και αργές μελωδίες που πολλές φορές γκρουβάρουν χορεύοντας στον ρυθμό του μπάσου σε συνδυασμό με την πολύ καλή παραγωγή που δεν σε αφήνει διόλου αδιάφορο. Θα μπορούσα να πω ότι η νέα δουλειά είναι συνέχεια της προηγούμενης σαφώς πιο βελτιωμένη και πιο ώριμη.
Ο στίχος δεν θα μπορούσε να πραγματεύεται τίποτα άλλο από καθημερινούς κοινωνικούς και πολιτικούς προβληματισμούς. Μην περιμένετε αγάπες και λουλούδια! Όπως έχω πει πολλές φορές ο στίχος σε τέτοιου είδους μπάντες παίζει σημαντικό ρόλο. Ένα από τα ατού λοιπόν είναι και τα καθαρά φωνητικά που αποτυπώνονται με τον καλύτερο τρόπο ώστε να μεταδώσουν αυτή τη σκοτεινή ατμόσφαιρα.
Από την άλλη πλευρά όμως τα παιδιά απευθύνονται σε μυαλά που είναι ήδη ανοιχτά χωρίς βέβαια αυτό να είναι απαραίτητα κακό. Σίγουρα προσπαθείς καθημερινά να γίνεις καλύτερος άνθρωπος αλλά θα προτιμούσα να φτάσει η μουσική τους σε περισσότερα αυτιά. Δεν ξέρω φυσικά αν τα στενά όρια (ανεξάρτητος και όρια δεν πάει!) του d.i.y. επιτρέπουν κάτι τέτοιο. Από την πλευρά μας αυτό προσπαθούμε και εμείς τόσα χρόνια… να ανοίξουμε καινούριες μουσικές πόρτες που θα σας προβληματίσουν και γιατί όχι αφυπνίσουν.
Όπως λένε και οι ίδιοι όσο υπάρχει ακόμα μίσος, ανισότητες και παρακμή θα συνεχίζουν να εκφράζονται μέσα από την μουσική τους και όχι μόνο, για να κρατηθούν ζωντανοί.

Against the Silence Review

 Όπως είπε ένας φίλος πρόσφατα «στο πανκ τα νέα μαθαίνονται στόμα με στόμα και τα καλά άλμπουμ φεύγουν χέρι με χέρι σα ζεστά ψωμάκια». Μεγάλη αλήθεια, ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη του ότι ο χώρος ήταν ανέκαθεν πολιτικοποιημένος, οι μπάντες μονοπωλούν τις σκηνές στις καταλήψεις κι ο κόσμος που τις παρακολουθεί χρόνια ξέρει που να πάει και πότε ώστε να προλάβει μία από τις 300-500 κόπιες που κυκλοφορούν με αυτοεκδόσεις ή μέσω ανεξάρτητων δισκογραφικών.
 Μια μικρή βόλτα στα Εξάρχεια αρκεί να σε διαβεβαιώσει πως όσα γράφονται δεν απέχουν ιδιαίτερα από την πραγματικότητα. Οι κολώνες και οι τοίχοι είναι ντυμμένοι με αφίσες συναυλιών ονομάτων της αθηναϊκής πανκ σκηνής, γίνεται εκθετικά δυσκολότερο να τις παρακολουθήσεις.
 Κάπου εδώ ανοίγει το κενό για ένα παράδειγμα. Αρχή του Τέλους. Εξαιρετικό όνομα μπάντας; Ναι, αδιαμφισβήτητα. Καινούργιοι; Ούτε καν. Σχηματίστηκαν το 2000, πηγαίναμε ακόμα δημοτικό εμείς οι άβγαλτοι. Ε, εντάξει, underground τύποι με ένα ντέμο και με το ζόρι ένα άλμπουμ τώρα πρόσφατα να υποθέσω; Πάλι λάθος είσαι. Δοκίμασε καλύτερα 5 ντέμο και 3 άλμπουμ με τελευταίο την Κάθαρση, γι αυτή θα μιλήσουμε τώρα. Στα υπόλοιπα θα σε πείσω να ανατρέξεις. Θα βγεις χαμένος αν δεν το κάνεις.
 Η Κάθαρση κυκλοφορεί διαδικτυακά τον Νοέμβρη του μισητού 2016. Ακολουθεί τονΘόρυβο του ’09 και την Πτώση του ’13. Ακόμη κι αν ήθελα να παραβλέψω τον λειτουργικό συμβολισμό των τίτλων, δε θα μπορούσα. Η μπάντα, όπως και ο καθένας μας, διανύει μια διαδρομή και για κάθε σημαντικό σταθμό της ηχογραφεί κι από έναν δίσκο. Είστε, λοιπόν, τυχεροί αν τους συναντάτε για πρώτη φορά στην Κάθαρση και είστε ημιτελείς, αν δεν ανατρέξετε στο παρελθόν που τους οδηγεί στο τώρα.
 Ο ήχος τους δε διαφέρει εκπληκτικά από ό,τι περιμένεις από μια πανκ μπάντα και αυτό είναι θετικό. Χρειάζεσαι μια αφετηρία για να αρχίσεις να απομακρύνεσαι λίγο λίγο από αυτή (βλ. Το Χρώμα του Προσώπου του ’05 όπου αποδεικνύουν ότι μπορούν να σπάσουν το φράγμα του είδους με μεγαλύτερες σε έκταση και συναισθηματισμό συνθέσεις ). Οι στίχοι τους, όμως, είναι ένα το ένα κλικ αριστερά που κάνει τη διαφορά. Οι Αρχή του Τέλους παρατηρούν τον κόσμο να συνεχίζει την ατέρμονη λούπα του και θέλουν να κατέβουν. Όχι σα φυγάδες όμως, θα κάνουν σαματά πριν σιωπήσουν.
 Στην Κάθαρση ξεκινάμε με τον “Χρόνο”, που δε τελειώνει ποτέ και μες τη δίνη του είναι «τροφή για τα θηρία η κάθε ψυχή». Η παντοδυναμία του πάνω μας γεννά τον “Φόβο”, αλλά εμείς ξεγελιόμαστε με την χορευτική εισαγωγή και ούτε που καταλαβαίνουμε ότι φτάνουμε «σιγά σιγά στην άρνηση του ίδιου του εαυτού μας». Η “Γρίπη” έρχεται να ρίξει αφοριστικά τους τόνους της έξαψής μας («είσαι σκλάβος, για πάντα σκλάβος»), αλλά θα πάρουμε τα τσακισμένα μας όνειρα και θα τα κάνουμε παραλήρημα στο στόμα μας μες τα δυόμιση λεπτά του “Θα της πει”. Εξάλλου, “Έξω από τη Βαγδάτη” στοιχειώνεται το κάθε μας λεπτό. Στο “Όσο ανασαίνω” ξέρουμε -κι εγώ κι εσείς- πως είμαστε αδύναμοι να αντέξουμε τη σιωπή και στα αυτιά μας ηχεί το καλωσόρισμα στην αρχή και στα ρουθούνια μας μυρίζει θάνατο. “Καλωσήρθες στη Λύπη”, εδώ διανυκτερεύει, μες το απέραντο λευκό, η “Κάθαρση”. Κι αυτό το μακρινό ταξίδι έφτασε στο τέλος…

From Russia with love



A really nice presentation of "Katharsis" album apeared on a very special russian blog. Here's the translation (pretty much) 

" Συγκρότημα της Αθήνας με  βαρύγδουπο όνομα (μεταφράζεται ως «Αρχή του Τέλους») έχει διανύσει πολύ δρόμο, περνώντας  από το hardcore στο post-punk, σε μία πορεία μεγαλύτερη από δέκα χρόνια. Μεσω της εξέλιξης αυτής, η μουσική τους διατηρεί ουσιαστικά την χαρακτηριστική επιθετικότητα και οργή της. Αρχής γενομένης από το δεύτερο άλμπουμ, ο ήχος τους μπορεί να συγκριθεί με το κύμα του goth-punk και τις σύγχρονες ελληνικές μπάντες όπως Era Of Fear, Πανδημία και τους Τούρκους Ugly Shadows. 
Το τρίτο άλμπουμ τους, με τον τίτλο «Κάθαρση», σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, ακούγεται με μία ανάσα. Χαρακτηριστικό των τραγουδιών είναι πως  όλα είναι γρήγορα, παθιασμένα και ταυτόχρονα αρκετά μελωδικά. Όπως σχεδόν όλα τα ελληνικά post-punk σε αυτό το βαθμό αποδίδουν μία ανεξήγητη μεσογειακή μελαγχολία, ένα τραγικό και αναπάντεχο θάνατο. 
Για τους συλλέκτες και τους λάτρεις του βινυλίου - την επόμενη άνοιξη, η ίδια η μπάντα σε συνεργασία με το ανεξάρτητο label/distro Scarecrow Records θα κυκλοφορήσουν αυτη την πραγματικά καταπληκτική κυκλοφορία.


New Album Katharsis (December 2016)



Tracklist:
Side A'
Ο χρόνος (Time)
Φόβος (Fear)
Γρίπη (Flu)
Θα της πει (Will tell)



Side B'
Έξω από τη (Outside Baghdad)
Όσο ανασαίνω (As i breath)
Καλωσήρθες στη λύπη (Welcome to regret)
Κάθαρση (Katharsis)
Credits:

H Aρχή του Τέλους είναι:
Γιάννης Σ. - Φωνητικά
Κώστας Τ. - Κιθάρα
Βασιλική Μ. - Μπάσο
Βαγγέλης Δ. - Τύμπανα

Η ηχογράφηση, η μίξη και το mastering έγιναν στο Studio Ignite από Δεκέμβριο του 2014 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2016 από τον Γιώργο Γ.
Μουσική & στίχοι της "Κάθαρσης" από τους Αρχή του Τέλους.
Η ιδέα, ο σχεδιασμός και το κολάζ εξωφύλλου έγινε από τον Κώστα Τ.
Η ψηφιακή Επεξεργασία του εξωφύλλου της "Κάθαρσης" έγινε από την Evi.F

Hail to the mighty Idrima 2.14




And there are three new unreleased tracks from our upcoming release "Katharsis" performed live. Special thanks goes to George Koproskilos/ Wait for the real thing..





Σάββατο 16.01.2016 live @ Ιδρυμα 2.14



Σάββατο 16.01.2016
Ιδρυμα 2.14
Black trinity (Black Metal, Salonica) / Αρχή του τέλους (Post Punk/Athens)

H συναυλία ξεκινάει στις 21:00.
Προτεινόμενη συνεισφορα 2 €.

Torch illusions crush the redeemer.

Close to an end

We just finished Katharsis' recordings. We are one step closer to the reamping process. Can't wait for the real thing.






Prapopoulou's Squat / Photos





Photos taken from Cement Bench
(Shots from the d.i.y. scene in Athens)






Thank you so much Kalliprapo Squad.
Photos by Alex Zen.

D.I.Y. Concert 20.09.2015 @ Prapopoulou Squat




Live Αλληλεγγύης στους πρόσφυγες στην Κατάληψη του κτήματος

 Πραποπούλου στις 20.9.2015 με τους:

I WANT THE MOON
AΡΧΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ 
WAXING GIBBUS
ΜΑΥΡΟ ΓΑΛΑ 
+
Special Guests


-Τα έσοδα θα διατεθούν για τις ανάγκες των προσφύγων.

-Είσοδος ελεύθερη, οικονομική ενίσχυση θεμιτή
-Μαζευόμαστε νωρίς για να τελειώσουμε και νωρίς.

-Η σειρά των μπαντών θα αποφασιστεί λίγο πριν την έναρξη της συναυλίας.
- Πρόσβαση με 402 από σταθμό Κατεχάκη
και με τρόλλευ 18 19 από Μουσείο.

12/06/2015 Live @ Thisio


 
Line Up:

Χωρίς Περιδέραιο
Αρχή του τέλους
Lost bodies
Νεύρο (Κώστας από ΑΝΤΙ) 
Ντίνος Σαδίκης.
Μεθυσμένα Ξωτικά

See you there.

Near future gigs & News

We have two gigs ahead of us. There is going to be a two day festival in Athens (Place and dates to be announced really soon) and after longtime efforts we are going to have our first gig in Crete and Evaggelismos Squat. 

We are also in the middle of our new album's recordings in our beloved studio Ignite. Guitars are ready, wait for the whole thing. 

Stay tuned.


Winterview Zine Interview

Winterview is a pure d.i.y. zine for true d.i.y. minds. All greetings go to Dinos and George for giving us the chance of having a back to back interview alongside our dearest friends Mass Culture. Buy the zine and support your local scene, Winterview #2 is out now!

Here is the whole interview:


In a West End town...

What an amazing night was friday night!We would like to salute the Votanikos Kipos' crew for their hospitality and their fucking amazing place to be. Thanks also to Stephanos, Ntinos and the guys behind the rocky bar. See you soon guys and girls we are very  happy that a new place got on the map!






Πτώση (Ptosi) Lp in Maximum R'n'R's Top Ten (2014)

What can we say...we are very proud of being considered amongst the best Releases of last year. Thanks guys!

Back from Helvete! Hail to the North!

Thanks to all our wonderful and beloved friends back in Salonica for every great moment we shared with. Mitsos the tavern - angelripper and every guy and girl from the epic's Biologica's crew. Next stop  Votanikos Kipos (27/02).